– najpoznatiji po saradnji sa Dženis Džoplin sa kojom su snimili legendarnu ploču Cheap Thrills (omot R. Kramba) koja je na top-listi bila #1, a singl “Piece Of My Heart” #12. Njihov nastup na Monterey Pop Festivalu u junu 1967. smatra se za jedan od najboljih ‘live’ nastupa u celokupnoj rok istoriji. Džoplinova je vrlo brzo postala velika zvezda kojoj ovakva vrsta benda nije odgovarala. Ona i gitarista Sem Endrus 1968. godine napuštaju grupu. Velika pevačica je muziku koju je izvodila sa ovim bendom označavala rečju ‘alkydelic’.
– prvi bend sa Haight-Ashburyja koji je u potpunosti ostao veran boemskoj etici tog ambijenta. Osnivač grupe Džordž Hanter veliku pažnju je poklanjao vizuelnim aspektima roka. Nosili su viktorijanske kostime. Za njihov nastup u dvorani Red Dog Saloon u gradu Virdžinija Siti 1965. godine, član benda Majkl Ferguson je kreirao prvi psihodelični poster.
– osnovani 1965. godine u San Francisku. Politički najangažovaniji bend sa scene San Franciska. Vođa benda Džo Mekdonald dobio je ime po Staljinu. Roditelji su mu bili članovi Komunističke partije. Mekdonald je u pesme pretvarao ideje koje su kružile među studentima sa Berklija. Prvi album Electric Music For The Mind And Body sadržavao je pesme koje su se bile obeležene socijalnim angažmanom (Not So Sweet Martha Lorraine), političkim aktivizmom (Superbirds) i propagiranjem droge (Flying High). Numera “Feel-Like-I’m Fixing-To-Die Rag” najpozantija je pesma protiv rata u Vijetnamu. Skandiranje njihove publike “F-U-C-K” tokom koncerata važna je poruka ovog vremena.
– bend koji je 1968. godine osnovao originalni bubnjar The Charlatansa Den Hiks. Neobične pesme u džez maniru sa pseudonostalgičnom aurom obeležile su zvuk ovog benda.
– osnovani 1965. godine. Najveži i najpoznatiji bend psihodeličnog roka. Radi se o grupi čiji značaj se ne može pretočiti u nekoliko rečenica. Poznati po nastupima obeleženim dugim imrovizacijama
na klasične folk, bluz i rok teme, koje je uvek pratila ‘horda’ obožavalaca poznatih pod nazivom Deadheads. Grateful Dead su poseban fenomen popularne kulture. Njihov lider Džeri Garsija smatran je guruom. Halucinogne droge i muzika ovog sastava glavna su obeležja Leta ljubavi.
– osnovani 1969. godine od strane violiniste Dejvida Laflama (David LaFlamme). Poznati po hitu “White Bird” i zvuku kojim je dominirala električna violina.
– osnovani početkom 1965. godine u San Francisku. Grupa koja je sintezom folk, pop, bluz, rok i džez elemenata stvorila pradigmu psihodelične muzike. Njihova pesma “White Rabbit” bila je na top-list na poziciji #3 kao prva pesma u kojoj su se otvoreno iznosila narkomanska iskustva. Članovi benda Marti Belin, Pol Kantner, Grejs Slik, Džek Kesedi i Jorma Kaukonen ikone su psihodeličnog roka. Nastupali su u Vudstoku i Altmontu. Albumi Surrealistic Pillow, After Bathing at Baxterís i Volunteers predstavljaju definitivni ‘soundtrack’ scene San Franciska.
– “Moby Grape je trebalo da budu novi Rolling Stonesi” – rekao je Dejvid Rubinson (David Rubinson), producent većine njihovih albuma. Za razliku od ostalih bendova sa te scene koji su na vinil pokušavali da prenesu atmosferu koja je vladala na koncertima, Moby Grape su verovali u dobre i čvrsto strukturisane pesme. Njihov prvi album, posmatrano iz ove perspektive, verovatno je najbolja ploča San Francisco Sounda. Trojica članova sastava The Frantics koji je delovao u severnoj Kaliforniji i Sijetlu – Džeri Miler (Jerry Miller), Bob Mozli (Bob Mosley) i Don Stivenson (Don Stevenson) – na nagovor poznatog menadžera Metjua Keca (Matthew Katz), udružili su snage sa Piterom Luisom (Peter Lewis), sinom holivudske glumice Lorete Jang (Loretta Young, dobitnica Oskara za najbolju žensku ulogu u filmu Farmerova kći ,1947. godine) i prominentnim muzičarem kanadskog porekla Aleksandrom ‘Skipom’ Spensom (Alexander ‘Skip’ Spence), koji je već bio stekao zavidnu reputaciju u San Francisku kao bubnjar jedne od najvećih grupa te scene, Jefferson Airplanea, i kao autor važnih pesama sa njihovog repertoara (My Best Friend, Blues From An Airplane).
– osnovani u San Francisku 1965. godine. Poznati po tzv. ‘jam’ pristupu rok muzici. Njihovi nastupi i ploče obeleženi su dugim, meandrirajućim solo deonicama gitariste Džona Sipoline (John Cipollina). Nedostatak dobrih pesama i snažnije ritam sekcije bile su glavne mane ovog benda. Često su koristili klasične rok-teme za svoje psihodelične ekspedicije. “Mona” i “Who Do You Love” Boa Didlija (Bo Diddley) i “Codine” Bafi Sent Meri (Buffy Sainte-Marie) su u tom smislu najpoznatije pesme sa njihovog repertoara. Originalni član benda bio je i Dino Valenti, kasnije poznati folk muzičar sa Grinič Vilidža pod imenom Čester A. Pauers (Chester A. Powers). Jedno vreme sa ovom grupom nastupao je i legendarni britanski rok pijanista Niki Hopkins (Nicky Hopkins).
– osnovani u San Francisku 1966. godine. Miler je odrastao u Teksasu, u porodici ljubitelja muzike čiji su česti gosti bili Čarls Mingas (Charles Mingus) i Ti Boun Voker (T Bone Walker). U četvrtoj godini je upoznao gitaristu Lesa Pola (Les Paul) koji mu je dao prve lekcije.
Ovaj bend je prvi album snimio u Engleskoj sa producentom Glinom Džonsom (Glyn Johns). Pre toga se pojavljuju kao prateći bend na ‘live’ albumu koji je Čak Beri (Chuck Berry) snimio 1967. godine. Posle uspeha drugog albuma Sailor (#24, 1968) odbacuju reč ‘blues’ iz imena. U komercijalnom smislu Steve Miller Blues Band je najuspešnija grupa San Francisko Sounda.
(Električna zastava 223 – 225)